หลักสูตรคณิตศาสตร์

        นักพัฒนาหลักสูตรจะพบปัญหาต่างๆตั่งแต่เริ่มต้นดำเนินการจนถึงขั้นตอนที่ประกาศใช้หลักสูตรแล้วไประยะหนึ่ง ปัญหาต่างๆ ที่เขาควรจะตอบให้ได้คือ - เป้าหมาย/จุดหมายที่ผู้เรียนจะได้รับจากการเรียนคืออะไร - ความรู้ประเภทใดที่จะช่วยนำไปสู่จุดหมายที่ว่านี้ และสำหรับนักเรียนกลุ่มใดจะต้องเรียนนานเท่าใด - การเรียนนี้ช่วยสนองความต้องการทางสังคมอย่างไร - จะใช้วิธีการสอนอย่างไร - จะฝึกครูและอบรมครูประจำการอย่างไร เพื่อจะให้สอนอย่างมีประสิทธิภาพและบรรลุจุดหมายนั้นๆ - จะรู้ได้อย่างไรว่าการศึกษาที่นักเรียนของเราได้รับในวันนี้จะเหมาะสมกับความต้องการทางสังคมของพวกเขาในโลกที่เขาต้องดำรงชีวิตอยู่ในข้างหน้า ในการพัฒนาหลักสูตรคณิตศาสตร์ ปัญหาคือ ในระดับประถมศึกษาจะให้นักเรียนใช้วิธีการจำหรือการเรียนรู้ด้วยตนเอง ในระดับมัธยมศึกษา จะเรียนเพื่อให้เข้ามหาวิทยาลัยได้ ซึ่งความจริงเป็นเพียงคนกลุ่มน้อย หรือจะบังคับเรียน ซึ่งระดับความรู้ควรจะเหมาะสมกับกลุ่มคนที่จะเป็นพลเมืองทีดีของชาติในอนาคต เพราะจะคาดหวังให้ทุกคนเรียนต่อในมหาวิทยาลัยคงเป็นไปไม่ได้ อีกปัญหาหนึ่งคือ ทำไมต้องเรียนคณิ...

  Tyler ( 1949) เสนอว่าบุคคลที่มีส่วนร่วมในการพัฒนาหลักสูตร ควรคำนึงถึงการตอบคำถาม 4 ข้อดังนี้ 1. อะไรเป็นจุดมุ่งหมายของการศึกษาที่ต้องการให้โรงเรียนปฏิบัติ 2. ทำอย่างไรจึงจะจัดประสบการณ์การศึกษาให้สอดคล้องกับจุดมุ่งหมายที่กำหนดไว้ 3. ทำอย่างไรจึงจะจัดประสบการณ์การศึกษาให้มีประสิทธิภาพต่อการเรียนการสอน 4. ทำอย่างไรจึงจะหาวิธีการประเมินผลประสบการณ์ศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ

1. อิทธิพลภายนอกโรงเรียน ได้แก่ กฎหมายหรือระเบียบข้อบังคับที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาเช่น แผนการศึกษาแห่งชาติ พระราชบัญญัติประถมศึกษา ฯลฯ 2. กระบวนการเปลี่ยนแปลงทางสังคมเช่น ยุคสังคมข้อมูลข่าวสาร ยุคโลกาภิวัตน์ 3. ความเจริญก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี เช่น การใช้ข้อมูลสารสนเทศอินเตอร์เน็ต cloning 4. การเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ พลังทางเศรษฐกิจเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เกิดความมั่นคงทางด้านต่างๆ เมื่อเศรษฐกิจถดถอย เช่น ยุค IMF ขณะนี้ก็มีผลกระทบต่อการศึกษา 5. การเปลี่ยนแปลงด้านการปกครอง ซึ่งจะมีผลในการกำหนดนโยบายทางการศึกษา 6. มาตรฐานทางการศึกษาระดับสูง ปัจจุบันโรงเรียนต่างๆมีการประกันคุณภาพโดยใช้ ISO 9000 7. กลุ่มผู้มีความสนใจพิเศษ เช่น กลุ่มการเมือง ศาสนา เศรษฐกิจ นายจ้าง 8. ตำราเรียนและอุปกรณ์การสอน

        การพัฒนาหลักสูตรเป็นกระบวนการวางแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ทุกประเภทเพื่อให้ผู้เรียนเกิดการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมตามความมุ่งหมายและจุดประสงค์ที่กำหนดไว้และยังต้องวางแผนประเมินผลให้ทราบชัดเจนว่าการเปลี่ยนแปลงในตัวผู้เรียนนั้นได้บรรลุตามความมุ่งหมายและจุดประสงค์จริงหรือไม่ เพื่อผู้ที่มีหน้าที่รับผิดชอบจะได้รู้และคิดอ่านแก้ไขปรับปรุงต่อไป หลักสูตรที่ดีและเหมะสมจะต้องมีการพัฒนาอยู่เสมอๆเพื่อให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงของกาลเวลา สภาพเศรษฐกิจ สังคม การเมือง และการปกครองประเทศ ตลอดจนความก้าวหน้าทางวิทยาการและเทคโนโลยีต่างๆ ดังที่ ออเดรย์ นิโคลล์ และโฮวาร์ด นิโคลล์ ได้กล่าวว่าเนื่องจากสังคมมีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา มีการค้นพบความรู้ใหม่อยู่เสมอในขณะเดียวกัน ความรู้เก่าๆบางอย่างได้รับการพิสูจน์ว่าผิดหรือไม่เหมาะสมเมื่อมีความรู้ใหม่ๆเกิดขึ้นลักษณะนี้ย่อมจะต้องมีการคัดเลือกความรู้ที่จะให้เด็กเรียนความรู้ใหม่จึงมีบทบาทเข้ามาแทนที่ความรู้เก่า เพื่อให้ผู้เรียนได้เตรียมตัวรับความเปลี่ยนแปลงใหม่ๆของสังคม จึงเป็นการจำเป็นที่จะต้องมีการพัฒนาหลักสูตรอยู่เสมอ

  การศึกษาของไทยตั้งแต่สมัยโบราณถึงสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เป็นการศึกษาแบบที่ไม่มีแบบแผนเป็นการให้การศึกษาแก่ประชาชนตามอัตภาพไม่มีแผนการศึกษา ไม่มีโรงเรียนเรียนแบบเฉพาะ ไม่มีหลักสูตรว่าจะเรียนวิชาอะไรมากน้อยแค่ไหน เวลาเรียนก็ไม่กำหนดตายตัวแล้วแต่ความสะดวกของผู้เรียนและผู้สอนไม่มีการวัดผลการศึกษาว่าเรียนจบหรือยัง รัฐไม่ได้เป็นผู้จัดการการศึกษาโดยตรงหากมอบให้วัดเป็นผู้จัด ตามกำลังความสามารถของแต่ละวัด พระสงค์ที่เป็นครูสอนมิได้รับค่าตอบแทนเป็นเงิน แต่เป็นไปในรูปแรงงาน ปรนนิบัติรับใช้การศึกษาของเด็กผู้ชายจะเริ่มตั้งแต่โกนจุกแล้วคือประมาณอายุ 11-13ขวบ พ่อแม่มักจะส่งให้ไปอยู่วัดเพื่อเรียนหนังสือและวิชาต่างๆที่พระสามารถสอนได้ ส่วนการเรียนวิชาความรู้สาขาใดเป็นพิเศษนั้นมีน้อยมาก นอกจากลูกเจ้านายชั้นสูง สำหรับช่างฝีมือนั้นนิยมสอนกันอยู่ในครอบครัวของตนเองไม่ค่อยเผยแผ่ให้คนนอกสกุลรู้ พ่อแม่มีความรู้อะไรก็สอนกันไปตามนั้น จึงเห็นได้ว่าพ่อแม่รู้อะไรหรือมีอาชีพอะไรลูกก็ดำเนินตามรอยบรรพบุรุษ พ่อแม่สมัยนั้นไม่นิยมให้ลูกผู้หญิงเรียนหนังสือ ทั้งนี้ก็เพราะว่าประการแรกถ้าไปเรียนที่วัดก็ต้องมีพระเป็นครูสอ...

     สมัยสุโขทัย -           ไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจนแต่ศึกษาจากศิลาจารึก -           มีการใช้คณิตศาสตร์ในชีวิตประจำวัน -           สถานศึกษา : วัดและสำนักราชบัณฑิต -           ลักษณะการสอน : ครูเป็นผู้บอก / เล่าปากต่อปากในครอบครัวและเพื่อนบ้าน -           ตัวเลขที่ใช้มี 6 ตัว คือ ๑ ๒   ๓ ๔ ๕ ๖ ๗ 0 -           ใช้ความรู้เกี่ยวกับเลขคณิตและเรขาคณิตในงานดาราศาสตร์ โหราศาสตร์ การสร้างพระพุทธรูป สมัยกรุงศรีอยุธยา ( สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ) -           ยุคที่การศึกษาไทยเจริญรุ่งเรืองมากยุคหนึ่ง -           ยังไม่ปรากฏหลักฐานเกี่ยวกับหลักสูตรคณิตศาสตร์ -         ...